COMPANA TRISTA

Sa compana chi sonat atristada
dat sos signales de vida finida:
ater’unu ch’at fatu sa partida
po chilcare  recatu e bon’annada.

Sa compana chi sonat atristada…

A l’intender festosa, issa s’intonat
chi mi paret sonande a ballu tundu;
ma si b’at calicunu moribundu
in sos tocos s’atristat e istonat.

Sa compana chi atristada sonat…

Est sonand’a repicu, moddiana,
po sa terr’e Sardigna in custa muta
ca la sun interrande, sende ruta 
in sas farrancas de sa mente umana.

Atristada chi sonat sa compana…

Cheren dare a s’alga sa ‘intrada
po nde prenare totu sos chizones,
ma sa cantone, po cantu l’intones, 
at’esser semper canton’istonada!

Sa compana chi sonat atristada…

Sardu orgogliu est su chi m’ispronat
a mi fagher rebelle a cust’afrontu:
chie nde tenet siat semper prontu
a l’azuare cando Deus tronat.

Sa compana chi atristada sonat…

Da chi l’intendo, afaca o lontana,
tenzo sa fortza ‘e sigher a lotare,
in s’isetu chi s’”alga nucleare”
si l’acolzet su mere, a malagana!

Atristada chi sonat sa compana…

Annu 2003
A. Piras